IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Wandering~Digo

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Wandering~Digo   za jul 05, 2014 12:38 pm

Ze was ietwat opgeknapt, het konijn van de dag daarvoor had haar goed gedaan. Echter zou de doffe blik in haar ogen de tijd nodig hebben om weg te gaan.
Haar poten hadden haar verder gedragen dieper het nieuwe gebied in. Ze had van een enkele vreemdeling de fluistering 'Infinity' gehoord. Eeuwigheid, zo heette dit gebied waarin ze verstrooid was geraakt. Op het moment liep ze door een ijskoud ravijn waarvan de muren bestonden uit ijs. Het was een gevaarlijke plek waar je op moest letten, wilde je niet uitglijden. ze had de bergen al een paar uur geleden achter zich gelaten. Haar blik was echter niet gericht op het einde van de kloof, die net in haar blikveld zichtbaar was, nee. Inplaats daarvan waren ze gericht op haar poten. Waardoor ze een bijna onderdanige houding had aangenomen.
Na even te hebben gelopen vond ze sporen van tweepoters. Ze gromde onbehaaglijk en keek op. Om daar een bouwwerk te zien die onmiskenbaar van hen was. Hun geuren waren echter oud en bijna weggevaagd door weer en wind. Toch joeg het bouwwerk haar kippenvel aan. Echter wist ze dat haar koude poten rust nodig hadden, dus ze stapte de donkere ruimte in en zocht een knus plekje waar ze zich oprolde. Niet doorhebbend dat er een bekende in de buurt was.

Kort maar mijn concentratie is 0% xD

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   za jul 12, 2014 10:18 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰

Elke stap die hij zette leek wel zwaarder te gaan. Zijn warme adem ontsnapte in kleine wolkjes in de ijskoude buitenlucht. De wind trok aan zijn vacht en deed hem doen rillen. Zijn poten hadden nauwelijks grip op het gladde ijs. De hoge wanden reikte tot ver in de sobere grijze hemel. Tot zo ver hij kon kijken. Een kloof van ijs. Geen links of rechts. Hij kon alleen maar heen of terug. Terug was geen opzie. Doorzetten dus. Zijn nagels kraste over de koude grond. Hij had bijna geen gevoel meer in zijn poten. In de verte begonnen donkere wolken zich samen te pakken. Digo klemden zijn kaken op elkaar. Die lucht kon niet zo veel goeds betekenen. Nerveus legden hij zijn oren ietwat naar achter en keek om zich heen. Beschutting... Het zou een gure nacht worden al zou hij heen beschutting vinden. En dat kon hij na deze reis er echt niet bij hebben. Gehaast liep hij verder. Uit de nerveuze situatie haalde hij nieuwe energie om zich zelf vooruit te branden. Beneden was geen beschutting dat was wel duidelijk. En dus bleef Digo goed om zich heen kijken of hij ergens een weg naar boven kon vinden. De meeste paatjes waar hij voorbij kwam waren te gevaarlijk om te belopen. Als het noodweer echt dichtbij zou komen zou hij zich er misschien aan wagen. Maar slim was het niet. En zeker niet nu hij al zo uitgeput was. Nee , geen slim plan. Hij zou verder moeten lopen. En hopen dat hij een begaanbaar pat zou vinden.

Blijkbaar lag het geluk meer aan zijn kant dan gedacht. Na enige tijd door lopen had hij vlak voor dat het noodweer hem bereikt had een pat gevonden. En niet zomaar een pat. Het was prima begaanbaar en niet al te stijl. En het kwam uit bij een oude mijn! Die nog in zeer goede staat verkeerde. Als hij niet te ver de gangenstelsels in zou gaan was het een prima veilige overnachtingsplaats. Precies wat hij nodig had! Digo liep een paar oude muffe gangen door. De grond was hier weer van aarde. Het voelde lekker zacht en warm aan. Fijn om op te slapen. Na een tijdje had hij een ietsje ruimere gang gevonden. Daar ging hij liggen. Digo zuchten. Deze dagen waren wat zwaarder geweest dan hij had geplant. Wat rust zou hem zeker geen kwaad doen. Digo sloot zijn ogen en het duurde niet lang voor hij in slaap viel.

Een vaag bekende geur drong zijn neus binnen. Naarmate de witte reu meer wakker begon te worden werd de geur al bekender. Digo opende verbaast zijn ogen. In de gangen was het stik donker. Die geur! Was dat? Mindo! Ze had het dus overleefd! Zij ook hier? Maar hoe dan? Meteen kwam hij overeind. Een mix van blijheid en verbaasdheid kwam in hem naar boven. Het spoor was duidelijk. Digo trippelde vrolijk naar de wolvin toe. Hij trof haar aan als een hoopje bruine vacht in een hoekje. Zachtjes duwde hij zijn neus tegen haar snuit. "Mindo?" Fluisterde hij. "Mindo ben je wakker?"

|Mood; tired and happy  |Words; 516 |Company; Mindo! |Notes; np |

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   zo aug 03, 2014 7:22 pm

Ze sliep onrustig, geteisterd door nachtmerries over het vuur en ongemakkelijk op de koude stenen. Ze zag haar vrienden verdwijnen voor haar ogen, en zij was te laf wat te doen.
Hijgend werd de wolvin wakker, om haar heen was het stik donker. Duisternis, daar was ze vroeger zo bang voor geweest. Denkend dat overal monsters zouden zitten die haar konden grijpen. Of anders wel haar vader, die waarschijnlijk nog steeds uit was op haar dood.
Huiveringen trokken over haar lichaam en de angst van vroeger kwam ietwat terug door haar droom.
De wolvin sloot haar ogen en legde haar kop opnieuw op haar poten, denken over haar droom. Waarom zou ze iedereen laten sterven.
Als je terug kijkt, hoeveel dingen heb je dan om trots op te zijn? klonk plots een stem in haar kop. Ze verstijfde terwijl ze terug dacht.
Niets
nee, ze was laf weggerend van Wolfie. Ze had zich moeten laten helpen door een jongeren wolvin. Ze had twee aartsvijanden met haar vader niet meegeteld. Waren dat dingen om trots op te zijn? Kon ze als ze ooit pups had met trots haar levensverhaal vertellen? Nee.
Tranen verlieten haar ooghoeken terwijl ze zich slechter en slechter begon te voelen. Ik zal voortaan een beter persoon zijnbeloofde ze zachtjes aan zichzelf. Die gedachte kalmeerde haar ietwat. Haar verleden kon ze niet meer recht zetten, maar ze kon er wel van leren en het in de toekomst beter doen.

"Mindo?" Een neus tegen haar snuit samen met dit woord liet haar wakker worden. "Mindo ben je wakker?" Ze opende geschrokken haar ogen en stond ruw op. Pas toen ze de bekende geur rook en zijn stem herkende drong het tot haar door. Het was Digo, haar vriend. Hij was hier ook, samen met Triell. Ze waren hier allebei en hij was niet alleen. Aan zijn vacht hing de geur van Safrijn en nog wat anders waar ze niet zeker van wist wat. Echter boeide dat haar op dat moment niet. "Digo!"tranen van blijdschap kwamen in haar ogen en ze duwde haar kop tegen de zijne. Ze snoof zijn geur op en kwam er toen achter wat 'dat gene' was. Haar ogen schoten open, Digo en pups? Ach, vragen kwamen zo wel. "Ik ben zo blij dat je nog leeft, dat je hier bent"haar stem klonk ietwat gedempt door zijn wollige vacht.

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   ma aug 04, 2014 8:42 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰

Zachtjes duwde hij zijn neus tegen haar snuit. En probeerde haar zo zachtjes mogelijk wakker te maken. "Mindo?" Fluisterde hij. "Mindo ben je wakker?" En of de wolvin wakker werd. Mindo stond zo ruw op dat hij van schrik een sprongetje naar achteren maakte. En hij had nog wel zo geprobeerd haar zo zachtjes mogelijk wakker te maken. Zo gouw als hij de schrik kwijt was stapte hij weer op haar af. "Digo!" Riep Mindo. De bruine wolvin drukte haar kop tegen de zijne aan. Om vervolgens haar snuit in zijn dikke vacht te begraven. Digo glimlachten. En keek opgelucht dat ze er nog was naar wat de bruine wolvin deed. Hij was eigenlijk een beetje te verbaast over de gehele situatie om iets zinnigs te zeggen of een bepaalde houding aan te nemen die duidelijk zijn emoties weer zou geven. Niet dat hij totaal neutraal was nu. Nee dat geheel niet. Digo leek op het moment in al zijn verbazing en opluchting een beetje sullig. Alsof hij de situatie veel luchtiger opvatten dan het eigenlijk was. Maar de bruine wolvin zou hem vast wel langer kennen dan vandaag. En weten dat al de vooraf gaande gebeurtenissen bij elkaar voor zijn houding zorgde. Hij was vrolijk en nam alles luchtig op. Maar ondanks dat had hij zich heus wel zorgen over haar gemaakt. En zou haar net zo goed plat hebben kunnen knuffelen. Alleen dat deed hij niet. Digo voelde dat ze aan zijn vacht rook. Hij schoot dan ook even in de lach toen ze vol verbazing naar hem op keek. En zei vervolgens met een beetje een verlegen grijnsje : "Ja dat had je niet verwacht hé?" Ach... geen wonder eigenlijk dat ze verbaasd was. Niemand had van de vriendenkring had het kunnen weten. "Ik ben zo blij dat je nog leeft, dat je hier bent" Zei Mindo. Een warme glimlach sierde zijn snuit. "Wat dacht jij dan? Ik laat je toch niet zomaar achter om nog meer gekkigheid uit te halen zonder mij?" Het had een beetje plagend geklonken. Maar vooral vriendelijk en gemoedelijk. Digo wist wel wanneer hij de wolvin een beetje mocht plagen om haar op te vrolijken. "Ik denk dat we elkaar nog heel wat te vertellen hebben. Als we samen rijzen hebben we daar genoeg tijd voor." Zei hij vrolijk. Het was een kleine hint. Even keek hij om zich heen. Hopelijk zouden ze aan wat eten kunnen komen. En dan de volgende dag verder rijzen naar een wat vrolijkere plaats. Dat konden ze beide wel gebruiken.

       |Mood; happy |Words; 424  |Company; Mindo =3 |Notes; x |
       

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   di aug 19, 2014 3:54 pm

Digo en Safrijn... hadden pups. Oké, dat was nieuw. Maar de wolvin was erg blij voor hen, hoewel het een steek van jaloezie en pijn opwekte. Don was er niet, misschien zou hij er nooit zijn. En terwijl de pups van Digo en Safrijn op zouden groeien als gezonde, blije wolven zou zij voor altijd wachten op Don.
Ze schudde die gedachte van zich af, omdat het te veel pijn met zich mee bracht. Ze maakte zichzelf gek. . "Wat dacht jij dan? Ik laat je toch niet zomaar achter om nog meer gekkigheid uit te halen zonder mij?"zei de reu bijna plagend. Mindo maakte zich van hem los en greens schaapachtig. Hoewel het plagerig klonk, wist ze dat hij het goed bedoelde. Mindo kon dat wel hebben. "Ach, had ik moeten weten"zei ze warm. "Maar straks heb je helemaal geen tijd meer om met mij gekkigheid uit te halen, vadertje"ze knipoogde naar hem en gaf hem plagend een por. Hoewel ze het maskeerde met haar positiviteit, lag er iets van waarheid in haar stem. Of althans, wat zij dacht dat waarheid was. Hoewel ze zichzelf er voor haatte, was ze bang dat ze amper meer lol kon hebben met Digo nu hij zich moest bekommeren om zijn pups. Die gedachte schoof ze echter snel weg, omdat het niet iets was waar zij zich mee moest bemoeien. Echter bleef het knagen. "Ik denk dat we elkaar nog heel wat te vertellen hebben. Als we samen rijzen hebben we daar genoeg tijd voor."Een vonk kwam in haar ogen toen ze de hint begreep. "Het zou mij een eer wezen om samen met je te reizen"zei ze terwijl haar staart een paar keer heen en weer sloeg. Ze drukte haar neus tegen de zijne als teken van affectie. "Ik ben zo blij dat je hier bent"

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   di aug 19, 2014 5:33 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰

"Wat dacht jij dan? Ik laat je toch niet zomaar achter om nog meer gekkigheid uit te halen zonder mij?"Had hij plagend gezegd. "Ach, had ik moeten weten" Zei de bruine wolvin warm. Digo glimlachten. Het deed hem goed haar weer te zien. "Maar straks heb je helemaal geen tijd meer om met mij gekkigheid uit te halen, vadertje"Zei Mindo plots en gaf hem plagend een por. De witte reu giechelde. Humor had ze zeker vond hij. En dit soort vrolijke praat had hij gemist. Digo was blij dat er wolven zo als Mindo rond liepen. " Oh , maar ik dacht dat jij eeuwig kind zou blijven." Zei hij plagend terug. "Als je snapt wat ik bedoel." Kwam er een stukje serieuzer achter aan. Ze hoefde heus niet te denken dat nu er pups waren er geen tijd meer zou zijn voor gekkigheid met vrienden. Ondanks dat de pack nog niet herenigd was vond Digo dat ze eigenlijk allemaal een grote familie waren. En dat dus iedereen even veel aandacht zou krijgen. "Ik zou je nooit zo maar weer in de steek laten hoor Mindo." Zei hij vol spijt. Vanwege die keer dat hij Mindo toch wel erg had laten zitten. Hij was kwaad op haar geworden. Toen , toen Mindo beïnvloed was geweest door een tweepoter drank. En hij had haar eigenlijk nooit de kans gegeven om sorry tegen hem te zeggen. En dat had hij nooit mogen doen. Hij was er zeker van dat als ze met hem samen verder zou reizen hij hij Mindo die kans zeker zou geven. "Ik denk dat we elkaar nog heel wat te vertellen hebben. Als we samen rijzen hebben we daar genoeg tijd voor." Zei Digo na een korte stilte. Was het een hint? Waarschijnlijk wel. Toen hij zag hoe blij ze was met zijn aanbod besefte hij dat hij belangrijk voor haar was. En dat ze steun aan elkaar mochten hebben. Elkaar er door heen mochten slepen. Zo als echte levenslange vrienden dat deden. "Het zou mij een eer wezen om samen met je te reizen" Antwoordde Mindo en kwispelde. Digo glimlachte warm naar haar. "Ik ben blij dat te horen." Zei hij vriendelijk. Mindo drukte haar heus tegen de zijne. Digo glimlachte en kwispelde vrolijk. Het voelde goed niet meer alleen te zijn in deze ellendige kloof. "Ik ben zo blij dat je hier bent" Zei de wolvin. "Van het zelfde Mindo. Eerlijk waar , van het zelfde." Benadrukte hij dat Mindo er voor hem echt wel toe deed. Digo liep even een rondje door de mijnschacht. "Wat is het hier groot hé?" Mompelde hij verbaast over het eindeloze gangenstelsel. Digo spitsten zijn oren en snuffelde even wat rond. Er waren veel ratten en muizen aanwezig. Daar zouden ze het blijkbaar mee moeten doen. Digo keek Mindo weer aan. In zijn ogen stond een vast beraden blik. "Morgen als de storm over is kunnen we deze nare kloof uit. Maar voor nu is het wel van belang voedsel te vinden. Ik heb her en der een aantal ratten en muizen gespot. Maar meer ook niet. Heb jij nog prooi gespot?" Vroeg hij haar. Het plan was er nu. Tenzij Mindo er wat aan wilde veranderen , dan mocht dat uiteraard. Hopelijk had de bruine wolvin wat meer prooien gespot. Dan zouden ze een stuk minder moeite hoeven doen voor hun eten.

|Mood; Happy |Words; 564 |Company; Mindo :3 |Notes; x |

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|



Laatst aangepast door Digo op za nov 29, 2014 3:50 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   ma sep 01, 2014 8:06 pm

De reu giechelde bij haar reactie en Mindo greens naar hem " Oh , maar ik dacht dat jij eeuwig kind zou blijven." zei hij plagend. "Als je snapt wat ik bedoel."zei hij iets serieuzer. Mindo sloeg zichzelf van binnen, kennelijk had ze haar twijfel door het masker laten breken. Althans genoeg voor Digo om te zien. Ze knipoogde naar hem. "Natuurlijk groei ik nooit op"zei ze. . "Ik zou je nooit zo maar weer in de steek laten hoor Mindo." Mindo zuchtte. "Sorry Digo, ik ben gewoon een jaloers kreng"ze beet op haar lip. "Bedankt"
Zijn warme glimlach bracht haar weer wat leven. De witte vacht van haar vriend gaf haar moed. Misschien kwam iedereen wel terug, misschien kon ze hier wel opnieuw beginnen. Misschien kwamen Tékorr en Amaterasu hier wel niet. Misschien kwam Do-
Nee. Ze drukt de hoogmoed weg en verstootte het. Ze moest blij zijn dat op zijn minst 3 vrienden er waren, en of de rest kwam, dat zou een vraag blijven. Waarvan ze hoopte dat hij beantwoord werd. Ze leefde liever in zekerheid dan in hoop. Hoewel...
"Ik ben blij dat te horen." ze glimlachte terug, proberend om zich te focussen op het gesprek. De wolvin drukte haar neus tegen die van Digo. "Ik ben zo blij dat je hier bent" ze maakte zich van hem los en keek hem in zijn blauw/grijze ogen. Ooit moest ze hem nog eens vragen waar hij dat blinde oog vandaag had. "Van het zelfde Mindo. Eerlijk waar , van het zelfde." het deed haar goed om te horen dat haar vriend blij was haar te zien. Het betekende veel voor de wolvin om te weten dat ze nog wel geliefd was. gelukkig was vriendschap sterker dan de impact van een fles met onbekend water... juk.
"Wat is het hier groot hé?" Digo had een paar rondjes gelopen om daarna deze opmerking te maken. Eerder had zij geen aandacht geschonken aan haar omgeving, maar nu hij het zei drong het tot haar door dat hij inderdaad enorm was. "Zeker... Ik vind het maar niets. Alsof je opgesloten zit in de aarde" Ze huiverde. "Morgen als de storm over is kunnen we deze nare kloof uit. Maar voor nu is het wel van belang voedsel te vinden. Ik heb her en der een aantal ratten en muizen gespot. Maar meer ook niet. Heb jij nog prooi gespot?" ze keek weg van hem. "Nee, ik heb niets geroken. Ik had mijn gedachtes op andere dingen toen ik binnenkwam."Zei ze ietwat pijnlijk. "Maar het klinkt als een plan" een glimlach sierde haar snuit terwijl ze de lucht opsnoof. "Gaan we samen of ieder een eigen weg?"

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   zo okt 26, 2014 4:46 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰

Zo te merken vond Mindo het niet al te leuk dat hij haar door had. Maar gelukkig had ze al snel door dat hij haar al lang vergeven had, hoopte hij. Mindo leek een beetje afwezig maar dat kon hij zich wel voorstellen. Hij had zijn gehele gezin bij elkaar. En de meeste pack leden waren er ook. Maar Mindo had het wel even wat moeilijker. Voor haar stonden er nog veel meer vraagtekens open. Hopelijk wist ze dat als ze hulp nodig had ze altijd bij hem terecht kon en hij nooit van overbelasting zo spreken. Even keek hij om zich heen. Ze zouden vroeg of laat wel aan eten moeten komen. En dus kon een gezamenlijke jacht geen kwaad. Even liep hij een paar kleine rondjes. Het viel hem op dat de mein veel groter was dan hij had gedacht.  "Wat is het hier groot hé?" Mompelde hij verbaast over het eindeloze gangenstelsel. Even luisterde hij of ze de enige twee hier waren. "Zeker... Ik vind het maar niets. Alsof je opgesloten zit in de aarde" Gaf Mindo ondertussen huiverend antwoord op zijn opmerking. Hij knikte langzaam. Hij kon het zich wel voorstellen dat ze niet zo veel had met de kleine ruimtes. Zelf vond hij het vooral knus. "Morgen als de storm over is kunnen we deze nare kloof uit. Maar voor nu is het wel van belang voedsel te vinden. Ik heb her en der een aantal ratten en muizen gespot. Maar meer ook niet. Heb jij nog prooi gespot?"Vroeg hij haar. Mindo keek weg. Het voelde alsof hij haar gekwetst had. Terwijl hij haar toch een gewone vraag had gesteld.  "Nee, ik heb niets geroken. Ik had mijn gedachtes op andere dingen toen ik binnenkwam."Zei ze. Het klonk stroef. Digo slikte even. Maar net toen hij wilde vragen of ze er over wilde praten verscheen er een glimlach op haar snuit."Maar het klinkt als een plan." Digo glimlachte. Gelukkig , ze had wel zin in de jacht. Hij zou het er na de jacht wel met haar over hebben. "Gaan we samen of ieder een eigen weg?" Vroeg Mindo hem. Digo lachte. "Samen natuurlijk!" Riep hij met een glinster in zijn ogen. En wenkte haar te volgen. Hij had een geurspoor opgevangen. Een hazen familie had hier ook onderdak gezocht tegen het slechte weer. Die hadden mooi pech. Digo grijnsde. En volgde het spoor. Zo nu en dan keek hij over zijn schouder of Mindo hem nog volgde. Zo onderhand zal zij de hazen ook wel geroken hebben. Digo had best zin in de jacht. En hij hoopte dat hun uitstapje , ondanks dat ze niet echt buiten waren , haar zou opvrolijken. Na een tijdje wandelen kwamen ze bij een splitsing. Digo grijnsde. Beter hadden ze de situatie niet kunnen treffen. Hij hield halt en keek de wolvin grijzend aan. "Deze splitsing loopt in elkaar over. De hazen zitten achter. Als we bijden door een gang aanvallen kunnen ze geen kant op!" Enthousiast liet hij zijn staart heen en weer slaan. Deze jacht kon nog leuk gaan worden.

       |Mood; happy |Words; much |Company; Mindo |Notes; x |
       

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|



Laatst aangepast door Digo op za nov 29, 2014 3:48 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   za nov 15, 2014 10:42 pm


"Zeker... Ik vind het maar niets. Alsof je opgesloten zit in de aarde"Een huivering trok over haar ruggengraat. "Morgen als de storm over is kunnen we deze nare kloof uit. Maar voor nu is het wel van belang voedsel te vinden. Ik heb her en der een aantal ratten en muizen gespot. Maar meer ook niet. Heb jij nog prooi gespot?"De wolvin moest beschaamd haar blik afwenden. "Nee, ik heb niets geroken. Ik had mijn gedachtes op andere dingen toen ik binnenkwam."gaf ze ietwat pijnlijk toe.Echter zette ze zich er al bijna direct over heen."Maar het klinkt als een plan"voegde ze er dan ook een stuk vrolijker aan toe."Gaan we samen of ieder een eigen weg?"vroeg ze ietwat weifelend. Niet wetend wat Digo wilde, het liefst wilde ze samen gaan. Misschien was ze gewoon nog een beetje bang dat hij opeens zou verdwijnen als ze beide hun eigen weg gingen. Een nogal kinderlijke gedachte als je het haar vroeg. "Samen natuurlijk!" Mindo glimlachte breed naar de witte reu en stelde zijn gezelschap zeer op prijs. Hij wenkte haar te volgen en dit deed Mindo braaf. Na even wandelen merkte ze op waar Digo op aasde, een hazen familie die hier schuilde. Een ietwat valse grijns was op haar snuit te vinden. De jacht zou iedere jager op winden, dat zat nou eenmaal zo in hun bloed.
Na even kwamen ze aan bij een splitsing en Digo stopte Mindo volgde zijn voorbeeld. "Deze splitsing loopt in elkaar over. De hazen zitten achter. Als we bijden door een gang aanvallen kunnen ze geen kant op!" Enthousiast kwispelde de reu. Iets wat zij nogal aanstekelijk vond, want haar staart deinde bijna automatisch mee. "Goed idee!"zei ze met al een stuk beter humeur. Nog even keek ze Digo aan en toen stormde ze de gang in. Ze probeerde ze min mogelijk geluid te maken, maar het galmde enorm. Echter maakte het niet veel uit, de hazen konden simpelweg geen kant op.
Toen ze bij het einde was vluchtte er al een paar hazen voor Digo, haar kant op. Mindo greep er een en beet hem snel dood, om hem daarna op de grond te laten vallen en een andere te grijpen. De rest liet ze ontsnappen, er van uitgaand dat ze aan twee hazen wel genoeg had en dat Digo ook wat had gevangen.
De wolvin schudde haar kop en pakte beide dieren op en liep het hoekje om. "Digo? Is t bij jou ook gelukt?"

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   za nov 29, 2014 3:41 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰

"Gaan we samen of ieder een eigen weg?" Vroeg Mindo. En hij vroeg zich af waarom ze het nog vroeg. Want waarom zouden zouden ze niet samen gaan? Samen was handiger , veiliger en bovenal gezelliger. Ze waren niet voor niets vrienden. "Samen natuurlijk!" Zei hij en lachte vriendelijk. Mindo glimlachte breed naar hem. Hij kon zich voorstellen dat zeker in deze tijden ze wel wat extra gezelligheid kon gebruiken. Plezier , dat zou er bij deze jacht waarschijnlijk wel bij horen. Digo had een aantal hazen geroken die diep in de gangen van het stelsel verborgen zaten. Nu ze met z'n tweeën waren en ze dus beide van een kant konden benaderen zouden de dieren geen kant op kunnen. Dat maakte de jacht makkelijk. De kans op slagen was groot. Iets positiefs , wat ze wel konden gebruiken na al die ellende. Digo wenkte haar te volgen. Na een tijdje wandelen kwamen ze bij een splitsing. Digo grijnsde. Beter hadden ze de situatie niet kunnen treffen. Hij hield halt en keek de wolvin grijzend aan. "Deze splitsing loopt in elkaar over. De hazen zitten achter. Als we beiden door een gang aanvallen kunnen ze geen kant op!" Enthousiast liet hij zijn staart heen en weer slaan. Deze jacht kon nog leuk gaan worden. Zei Mindo al een stuk vrolijker. Wat hem goed deed. Digo zag de wo"Goed idee!" lvin nu eenmaal liever vrolijk dan ... minder vrolijk? Hoe dan ook , het plan voor de jacht stond vast. Nu nog maar hopen dat de uitvoering ook goed ging. Mindo stormde de gang in. Daarbij maakte ze een hoop lawaai. Daar kon ze niets aan doen maar toch. Digo moest sneller dan hij verwacht had de andere gang in rennen om te voorkomen dat de hazen ontsnapte. Zo snel als hij kon stormde hij de andere gang in. Het was moeilijker dan dat het voor Mindo was geweest. In tegenstelling tot bij haar kwamen de hazen nu zijn kant op gevlucht. In plaats van dat hij er achter aan zou kunnen rennen. Het waren er nog drie. De eerste lag een stuk voorop met rennen en deed een poging tot onder Digo zijn voorpoten door rennen. Maar met een snelle reflex had Digo het beest bij zijn nek vel te pakken en smeet het ruig tegen de wand aan. Het dier viel daarna op de grond en bleef daar in elkaar gedoken liggen. Zodra Digo er aan toe kwam zou hij de haas uit zijn lijden verlossen. Maar eerst moest hij die andere twee nog zien uit te schakelen. Digo maakte een schijnbeweging naar rechts. De tweede haas sprong naar links. Digo haalde razend snel uit naar links en had daarmee de buik van de haas opengereten. Snel beet hij de haas dood. Daar had hij deze keer wel tijd voor want de derde haas had zich razend snel omgedraaid en rende nu Mindo haar kant uit. De wolvin kwam net het hoekje om gelopen. "Digo? Is t bij jou ook gelukt?" Vroeg ze. Digo keek op ,  de haas was nog maar een paar meter van haar verwijderd. "Mindo , haas!" Riep hij naar haar. En hoopte dat Mindo op tijd zou zijn. Ondertussen rende hij naar de nog levende haas en beet diens hals door.

|Mood; Calm / normal  |Words; 548  |Company; Mindo =D |Notes; |

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   zo dec 14, 2014 2:26 pm

Ze hoorde Digo aan de andere kant druk op de hazen jagen, maar schonk er op het moment niet veel aandacht aan. Haar focus lag op een haas voor haar. Het was een jong dier dat nog een beetje onhandig rende. Het duurde dan ook niet heel lang voordat ze hem te pakken had. Met een snelle beet brak ze de nog ietwat zwakke schedel van het beest. Ze liet hem daarna op de grond liggen om achter een andere aan te gaan. Deze was al even slim en was naar een hoek gerend. Toen hij weer weg wilde komen greep Mindo hem en verwondde hem zodanig dat hij snel zou sterven. Snel ademend rende ze naar de splitsing toe en vroeg hoe het Digo was vergaan. Ze twijfelde er niet aan dat bij hem alles prima was gegaan. Maar dat er een haas op haar af zou stormen had ze niet verwacht. "Mindo , haas!" Ze had ongeveer 2 secondes de tijd om te reageren, en dat deed ze. Razendsnel hapte ze naar de haas, maar het beest was enorm snel en ze kreeg alleen zijn poot te pakken. Een luide schreeuw van het beest klonk en hij wist zich los te trekken. Mindo zette de jacht in en racete achter het dier aan. Zijn poot zorgde ervoor dat hij niet goed kon rennen, maar het was een jong, sterk beest. Waardoor hij Mindo een paar gangetjes in leed voordat ze hem kon pakken. Snel maakte ze een eind aan het dier en pakte hem op. Pas toen viel het haar op waar ze was beland. Abrupt liet ze het beest vallen en keek haar ogen uit. Ze bevond zich in een grot badend in groen licht. De grot zat vol met lichtgevende stenen! Mindo had er vroeger wel eens over gehoord. Het was een soort steen dat licht gaf als het werd bloos gesteld aan licht. Ze hief haar kop op en zag een gat in het plafond, daardoor kwam waarschijnlijk overdag het licht binnenkwam. Het verbaasde haar dat het zo snel donker was geworden. Snel pakte ze de haas op en trippelde terug naar Digo. Vlak voor de reu liet ze de haas vallen en keek met glimmende ogen naar de reu. "Ik heb iets prachtigs gevonden daar verderop. Je zal je ogen niet geloven!"

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   ma dec 22, 2014 6:41 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰



Alles ging gelukkig precies volgens plan. De haas rende Mindo haar kant op net toen Mindo richting zijn gang was gaan lopen. "Mindo , haas!"  Riep hij. De bruine wolvin reageerde net op tijd. En beet de haas in zijn poot. Waardoor het verzwakt was. Maar de haas wist zich los te trekken en leek er vandoor te gaan. Met Mindo achter zich aan. Dat zou wel goed komen. Ondertussen legde Digo zijn twee hazen bij elkaar. Als het Mindo gelukt was om de andere hazen ook te vangen dan hadden ze een mooi voorraadje. Dat konden ze wel gebruiken ook. De wandeling van hier naar het einde van de kloof zou niet niets zijn. Ze hadden goede volle maag nodig wilde ze het einde halen. Digo besloot dat er niets mis was met een kijkje wat de bruine wolvin er van gebakken had en liep haar gang in. In Mindo haar gang lagen twee doden hazen. Dat maakte dus al vier. Digo legde zijn hazen bij die van haar neer. En keek er tevreden naar. Als ze nog een paar van deze geslaagde acties zouden verrichten zouden ze hier zeker uit komen. Ergens was hij namelijk ook best wel nieuwsgierig naar het niet besneeuwde Infinity. Wat zou er nog meer zijn? Bossen , heuvels , zeeën , misschien zelfs wel tweepoters! Dat zou nog leuk worden. Digo grijnsde lichtelijk bij zijn herinneringen aan de tweepoters en Safrijn. Hij werd uit zijn gedachten gehaald door pootstappen die steeds dichterbij kwamen. Mindo. Vlak voor hem liet ze de vijfde haas vallen. Digo glimlachte er tevreden naar. Maar er leek nog iets aan de hand te zijn. De bruine wolvin keek hem glimmende ogen aan. "Ik heb iets prachtigs gevonden daar verderop. Je zal je ogen niet geloven!" Riep ze. Digo zijn nieuwsgierigheid groeide. "Laat zien!"Riep hij vrolijk. En kwispelde.

|Mood; Curious |Words; 309 |Company; Mindo ! |Notes; Je volgende post mag een short post zijn aangzien ik niet meteen kon typen dat Digo je zou volgen |

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   do jan 29, 2015 6:17 pm

"Ik heb iets prachtigs gevonden daar verderop. Je zal je ogen niet geloven!" zei de wolvin met een licht in haar ogen. Het was een tijd terug dat ze zo iets moois had gezien, en ze was blij dat ze dat met Digo kon delen."Laat zien!" zei de witte reu al kwispelend. Mindo glimlachte naar hem. Ze pakte de haas die ze net had gevangen en de andere hazen op en trippelde de grot in, met haar oren wenkte ze de witte reu het zelfde te doen.
De weg was langer dan ze eerst dacht, waarschijnlijk omdat ze daarvoor de weg had gerend. Maar toen ze uiteindelijk aan kwamen bij de bestemming, was het nog even adembenemend. De wolvin stapte het onrealistisch uitziende licht in en liet de hazen in een comfortabel hoekje vallen. Vol verwachting draaide ze zich om naar de witte reu. Hopend dat hij het even mooi en fascinerend vond als zij dat deed. "Prachtig he?"

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Digo
Administrator
avatar

Naam : Dorian
Aantal berichten : 335

Character sheet
Geslacht: Reu
Leeftijd: 5 jaar en 10 maanden
Partner: I'll never leave you my dear , Safrijnn.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   vr jan 30, 2015 8:36 pm

۰۪۫D۪۫۰ ۰۪۫i۪۫۰ ۰۪۫g۪۫۰ ۰۪۫o۪۫۰


“Laat zien!” Riep hij vrolijk. En zijn staart zwaaide heen en weer. De bruine wolvin glimlachte naar hem. Ze pakte haar gevangen hazen op en wenkte Digo het zelfde te doen. Wel grappig dat ze dat zo met haar oren deed. Iets wat de oude Mindo echt zou hebben gedaan. Digo miste de vroegere Mindo best wel en het deed hem goed een glimpje van haar terug te zien. Digo deed wat de bruine wolvin hem gevraagd had. Hij nam het nekvel van de hazen tussen zij tanden en vervoerde ze op die manier. Hij was benieuwd wat Mindo gezien had dat ze zo onder d indruk was. Zeker de laatste tijd leken er namelijk maar weinig dingen echt tot de wolvin door te dringen , leek wel. Digo wandelde rustig achter de wolvin aan. Beide zeiden ze niets. Maar dat kwam meer door de hazen dan dat ze tegen elkaar wilde zwijgen. Na een tijdje wandelen kwamen ze er. Digo liet de hazen van verbazing uit zijn bek vallen. De hele grot was verlicht door een soort stenen! Ze gaven een prachtig groenachtig licht af. “Wouw…”Mompelde Digo een beetje overdonderd. Ondertussen legde Mindo de hazen in een hoekje neer. Deze grot zag er in tegenstelling tot de rest van het stelsel comfortabel uit. “Het is geweldig! Hoe is mogelijk?” Riep hij vol bewondering uit over de mooie plaats. Digo pakte zijn hazen en legde die bij Mindo haar hazen neer. “Bedankt dat je me dit hebt laten zien.” Zei hij en glimlachte vriendelijk naar haar. Hij vroeg zich af hoe het kon dat de stenen zulk licht gaven. En dat deze grond hier egaal en comfortabel was. Digo zocht een knus plaatje uit en ging daar liggen. Hij schatte in dat Mindo zijn voorbeeld van zelf wel zou volgen. Wie wilde er nu immers niet slapen onder een soort van sterren hemel midden in een grot?

|Mood; Surprised |Words; 318 |Company; Mindo |Notes; x|

_________________

I'm not an idiot, the world is just too smart
Digo|Wolfie|Tristan|Troy|

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mindo
Moderator
avatar

Naam : Dat Elena monster
Aantal berichten : 154

Character sheet
Geslacht: Teef
Leeftijd: 3 years 10 months
Partner: I don't ever want to hear the word 'love' again.

BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   zo feb 08, 2015 2:32 pm

“Wouw…” bracht de witte reu uit. Van verbazing had hij zijn hazen laten vallen. Mindo haar staart kwispelde één geamuseerd en blij, vrolijk met het feit dat het ook op Digo indruk maakte. “Het is geweldig! Hoe is mogelijk?” Riep hij vol verbazing uit. Mindo richtte haar blik op de gloeiende stenen. Het leken wel kleine sterren, gevangen in een steentje. Het verwonderde haar erg, ze had een hoop moois gezien, maar deze grot behoorde toch wel tot een van de mooiste.
De witte reu pakte de hazen op en ging naast haar liggen. "Ik heb echt geen idee...Misschien absorberen ze het licht dat overdag in dat gat naar binnen valt?" Haar antwoord was een vraag, maar ze wist eerlijk niet hoe het mogelijk. Dat was iets wat alleen mensen uit zouden kunnen vinden. En misschien, wilde ze het ook wel helemaal niet wetend. De wolvin glimlachte. "Ik hou het erop dat het magie is" Ze keek de witte reu aan, het licht van de stenen werd weerkaatst in haar ogen. “Bedankt dat je me dit hebt laten zien.” zei de witte reu. Mindo glimlachte breed, en kwam naast Digo liggen die het zichzelf gemakkelijk had gemaakt onder een van de grotere ster-stenen. "Nee, bedankt dat ik het samen met jou mag bewonderen" De wolvin legde haar kop op haar poten en staarde nog steeds vol verwondering naar de stenen.


jij nog een post of dit als laatste post van het topic? ^^

_________________
c:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Wandering~Digo   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Wandering~Digo
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Infinity :: W H I T E - A R E A :: » COLD GORGE :: » OLD MINE-
Ga naar: